نجوای آیینی

وبسایت نیما نجاری

نجوای آیینی

وبسایت نیما نجاری

ﺑﺎﺭ ﺩﮔﺮ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﯼ ﺭﻭﺿﻪ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺍﺳﺖ

ﺩﯾﮕﺮ ﻓﻀﺎﯼ ﺳﯿﻨﻪ ﯼ ﻣﺎﻥ ﺗﻨﮓ ﻣﺎﺗﻢ ﺍﺳﺖ

ﺑﯽ ﺑﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻡ ﺗﺎ ﺿﺮﯾﺤﺘﺎﻥ

ﺟﺎﻧﻢ ﻓﺪﺍﯼ ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﺫﺑﺢ ﺫﺑﯿﺤﺘﺎﻥ

ﺑﯽ ﺑﯽ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺍﻡ ﻏﻢ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﯼ

ﯾﮏ ﺷﺐ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺍﻡ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺗﺎﺭ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﯼ؟

ﺑﯽ ﺑﯽ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻮﻓﻪ ﺟﻨﮓ ﺷﺪ

ﻃﻮﻓﺎﻥ ﺷﺪ ﻭ ﺗﻼﻃﻢ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺳﻨﮓ ﺷﺪ؟ !

ﺁﯾﺎ ﺭﻗﯿﻪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﮐﺘﮏ ﺧﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ

ﺁﯾﺎ ﺷﺒﯿﻪ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﭘﻬﻠﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ؟ ...!

ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺗﻞ ﭼﻪ ﺣﺲ ﻏﺮﯾﺒﯽ تو را ﮔﺮﻓﺖ

ﻭﻗﺘﯽ ﺣﺴﯿﻦ ﺩﺭ ﮐﻒ ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺟﺎ ﮔﺮﻓﺖ

ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺑﺮﺍﺩﺭﯾﺴﺖ ... ﺗﺤﻤﻞ ﻧﺪﺍﺷﺘﯽ

ﺁﺳﯿﻤﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻣﺴﻠﺦ ﺧﻮﻥ ﭘﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ

ﮔﻔﺘﯽ ﺣﺴﯿﻦ ﭘﻨﺠﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﮐﻬﺎ ﻣﺰﻥ

ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﻦ ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎ ﻣﺰﻥ

ﺩﺍﻧﯽ ﮐﻪ هستیِ ﺗﻮ ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ ﺯﯾﻨﺐ ﺍﺳﺖ

ﭘﺲ ﺍﯾﻦ ﻗﺪَﺭ ﭼﺮﺍ ﺑﺪﻧﺖ ﻧﺎﻣﺮﺗﺐ ﺍﺳﺖ؟؟؟!

ﺑﺎ ﻗﻄﻌﻪ ﻗﻄﻌﻪ ﯼ ﺑﺪﻧﺖ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﻧﻢ

ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺣﺴﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﺗﻨﺖ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﻧﻢ ...!

ﺑﯽ ﺑﯽ ﻣﮕﻮ ... ﺗﺼﻮﺭ ﺍﻣﺮ ﺧﻄﯿﺮ ... ﻧﻪ

ﯾﮏ ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﻭ ﺍﯾﻨﻬﻤﻪ ﺁﺯﺍﺭ ﻭ ﺗﯿﺮ ... ﻧﻪ !

ﺍﯾﻦ ﺗﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﯿﻤﻪ ﮐﻪ ﻣﻌﺠﺮ ﻧﻤﯿﺸﻮﺩ

ﺑﺎ ﯾﮏ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﮔﻮﺵ ﮐﺴﯽ ﮐﺮ ﻧﻤﯿﺸﻮﺩ

ﺑﯽ ﺑﯽ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ ﺍﺷﮏ ﻣﺪﺍﺩﻡ ﺷﺪﯾﺪ ﺷﺪ

ﺩﯾﮕﺮ ﻣﮕﻮ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺷﺒﻪ ﻣﻮﯾﺖ ﺳﭙﯿﺪ ﺷﺪ ...

ﺩﺍﺭﻡ ﺩﮔﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻤﺎ ﭘﯿﺮ ﻣﯿﺸﻮﻡ

ﻫﻤﭙﺎﯼ ﺭﻭﺿﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﻤﺎ ﭘﯿﺮ ﻣﯿﺸﻮﻡ…!.

 

سیدنیمانجاری

  • هادی عرب

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی